Lofum fræga menn...
og feðurna sem gátu okkur.
Allir þessir menn
voru heiðraðir af sinni kynslóð
og rómaðir á sínum tíma.
Við erum hér í dag til að þakka
fyrir líf Harolds Abrahams.
Til að heiðra goðsögnina.
Nú eru bara tveir okkar eftir -
Aubrey Montague hinn ungi
og ég -
sem getum lokað augum okkar
og munað þessa fáu ungu menn
með von í hjörtum okkar
og vængi á hælunum.
Carlton Hotel, Broadstairs, Kent.
28. júní, 1924.
Elsku mamma. Mér þykir leitt að heyra um kvefið þitt og hinn almenna drunga.
Veðrið er nokkuð slæmt hérna líka.
Takk fyrir bréfin. Leitt að þið pabbi eruð vonsvikin
að ég skuli láta Ólympíuleikana hafa áhrif á hraðritunina.
Ef þið væruð á mínum aldri og gætuð unnið heimsmeistaratitil í París,
væruð þið jafn miklir bjánar og ég.
Það er mjög vingjarnlegt að styrkja mig þrátt fyrir kjánaskapinn.
Þetta er frábært fyrir liðsandann. Flestum strákunum tókst að koma.
- Krikket, Montague, í danssalnum. - Núna!
Ógilt!
Áfram, Aubrey, snúinn bolta.
- Howzat! - Ekki úti.
Hvað? Það heyrðist til helvítis Bournemouth!
- Svona, Liddell, ég á leik. - Ég snerti hann ekki.
- Þú heyrðir brakið í úlnliðnum á mér. - Ég sá helvítið beygja! Andy!
Ég snerti hann ekki.
Hann er úti segi ég. Þið eruð allir blindir og heyrnalausir.
Aubrey, ég bið þig í guðanna bænum!
Þetta er ekki réttlátt!
Allt í lagi.
Harold er hér. Ákafur að vanda.
Eins og hann var á fyrsta degi okkar í Cambridge.
Ég man að við tókum saman leigubíl.
Ég tek þessar.
- Sjáumst inni, Aubrey. - Allt í lagi.
Takk.
- Nafn, takk. - Við erum nýir.
Ég sé það strákur. Hvað heitirðu?
Abrahams. HM.
- Efstur í blaði. Repton. Er það rétt? - Það er rétt. Fór fyrir ári.
- Herskylda? Frakkland? - Nei. Byrjaði of seint.
Það var leitt strákur.
Margir dauðir menn hefðu viljað leggja sitt af mörkum.
Það er rétt hjá þér vinur.
Velkominn til Caius.
- Skrifaðu undir hér. - Takk.
Þvert yfir húsagarðinn, efsta horn til hægri, upp stigann.
Takk.
Hvað heitið þið annars?
Rogers, yfirdyravörður, og hr Ratcliffe, aðstoðarmaður minn.
Jæja, hr Rogers, Ratcliffe,
Ég hætti að vera "strákur" þegar ég gekk í herinn.
- Er það ljóst? - Já... hr Abrahams.
- Alveg ljóst. - Takk.
Mér þætti betra ef þið mynduð það.
- Sjámst síðar. - Fínt.
Hvað er vinur þinn svo að læra?
Mótbárulög?
Hef ekki hugmynd.
Eitt er víst.
Með nafnið Abrahams verður hann ekki í kapellukórnum, eða hvað?
- Nafn? - Montague.
- Ha? - Montague.
Ég tek stríðslistann
og lít yfir hann.
Nöfn sem ég get ekki lesið
og sem við, sem erum eldri en þið,
getum ekki heyrt án geðshræringar.
Nöfn sem eru aðeins nöfn fyrir ykkur,
hinum nýju nemendum.
En sem fyrir okkur minna á andlit eftir andlit,
full heiðarleika og góðmennsku,
ákafa og þrótts
og vitsmunalegra fyrirheita.
Blómstur kynslóðar.
Sómi Englands,
og þeir dóu fyrir England
og allt sem England táknar.
Og nú vegna hörmulegra aðstæðna, hafa draumar þeirra orðið ykkar.
Ég vil hvetja ykkur til að líta í eigin barm.
Megi hver ykkar uppgötva
í hverju styrkur hans er falinn.
Þeirra vegna,
vegna skóla ykkar og lands, grípið lækifærið.
Fagnið því
og látið ekkert trufla ykkur í því verki.
Fimmtudagur, 10. október, 1919.
Fyrsta degi mínum í Cambridge lauk
með kvöldverði nýnema.
Skólameistarinn flutti okkur góða ræðu
og ég bíð nú með óþreyju upphafi annar.
Ruðningslið, golfklúbbur, tennis,
veggtennisklúbbur, flóra og fána, frímerkjasöfnun.
Er það allt og sumt? Þú ert latur!
- Einhverntíma verð ég að vinna. - Reyndu fuglaskoðun. Hafðu með bók.
Hvernig get ég horft á meðan ég les?
Gangið í krikketklúbbinn.
Ég get alls ekki hitt.
- Abrahams, HM. - Geturðu sungið tenór?
- Okkur bráðvantar tenóra. - Bara ef pyntaður.
- Aubrey. Singur þú? - Skólakór, ekki annað.
Þú, Stallard?
Ég var rekinn úr söngtímum.
Leitt að heyra. Það geta ekki allir haft hæfileika.
- Settu nafn félaga míns hérna líka. - Hægur nú.
Frábært! Æfingar hefjast á mánudag. Iolanthe.
- Ég var altrödd. - Tilvalið! Þú getur verið álfadrottningin.
Hvar varstu þegar þjóðin þarfnaðist þín?
Við höfum skyldur gagnvart þeim sem var slátrað að ástæðulausu!
Gott að sjá þig, Stallard.
Það vantar millilengdar hlaupara.
Ég ábyrgist ekki þessa tíma.
Teknir með skólaklukkunni, flestir.
Sekúnda til eða frá, þeir eru nógu góðir handa mér.
Hefurðu rekist á náunga að nafni Abrahams? HM Abrahams?
Hann er áskorandi í skólasprettinum.
Hvað er sérstakt við það?
Í 700 ár hefur enginn gert það.
Jæja, hvað gerir þú?
Jæja strákar, takk! Takk.
HM Abrahams frá Gonville og Caius
hefur gert áskorun fyrir skólasprettinn.
Það er rétt, Harold!
Fyrir þá sem þekkja ekki reglurnar...
Áskorandinn reynir að hlaupa í kringum garðinn,
til og frá punkti undir klukkunni,
innan þess tíma sem það tekur klukkuna að slá 12.
Vegalengd sem er samkvæmt venju talin 188 skref.
Hvað ertu með á fótunum Abrahams? Eldflaugar?
Áskorandinn byrjar á...
- Abrahams, þú átt ekki séns! - Gerðu það fyrir Israel!
Áskorandinn byrjar á fyrsta höggi.
Áskorandinn verður að ljúka hlaupinu fyrir 12. högg.
Svona, Abrahams, monthani!
Vill áskorandinn undirbúa sig?
Þessi Abrahams. Hvað veistu um hann?
Repton náungi.
Gyðingur.
- Faðirinn fjármálamaður í Lundúnum. - Fjármálamaður?
Hvað ætli það þýði?
Ég býst við hann láni peninga.
Einmitt.
Og hvað er sagt um soninn?
Góður námsmaður. Hrokafullur.
Ver sig svo jaðrar við árásargirni.
Eins og þeir eru yfirleitt.
Er samt einstaklega skyldurækinn og tryggur.
Er sagt hann geti hlaupið?
Eins og vindurinn.
Viljiði fara aðeins til baka? Frá brautinni.
Takk.
Hr Abrahams, taktu stöðu.
Fyrst ekki er annar áskorandi,
mun hr Abrahams hlaupa einn.
Ekki rétt, hr Startari!
Nafn þitt og skóli, herra.
Lindsay. Ég hleyp við hlið vinar míns.
Við leggjum fram áskorun í nafni Repton, Eton og Caius.
- Ég vissi ekki að þú hlypir. - Eða þú.
Einhver sagði mér frá þessu. Mér datt í hug að ýta þér áfram.
- Ánægjulegt. - Frábært.
Gangi þér vel.
Herrar mínir, takið ykkur stöðu.
Munið, á fyrsta höggi af 12.
Áfram!
Átta!
Níu!
Tíu!
- Ellefu! - Áfram, Harold!
Gátu þeir það báðir?
Ég held ekki.
- Lindsay tapaði naumlega. - Leitt.
Jæja, það tókst. Og af Caius manni! Þú hlýtur að vera stoltur.
Sá fyrsti í sjö aldir.
Kannski þeir séu Guðs útvalda þjóð eftir allt saman.
Ég efast um að það sé sneggri maður í landinu.
Viðbúnir.
Tilbúnir.
SKOSKA HÁLENDID 1920
Hann má vera besti vinur þinn, Sandy, en hann er besti bróðir minn.
Ég er að hugsa um hann en ekki íþróttaliðið þitt.
Hann er ákveðinn í að fylgja föður mínum í trúboðinu.
Heldurðu að hann eigi ekki nógu annríkt án hlaupsins?
Hann er fljótur. Þú hefur sjálf séð hann með bolta.
Ég hef séð hann með Bíblíu.
Og ég veit hvort er mikilvægara.
Ekki neita honum um tækifæri.
Komdu honum á brautina, ég segi...
Ekki segja mér, Sandy. Ég vil ekki heyra.
Eric er mér kær. Dýrmætur.
Ekki spilla vinnu hans með þessu hlaupatali, skilurðu?
Gerðu svo vel. Vel gert.
Þið vitið, dömur og herrar,
ein uppbótin á að vera nokkuð þekktur,
sem ruðningsleikmaður,
er að af og til er maður beðinn um að gefa hluti.
Oft er sagt að betra sé að gefa en þiggja.
Ég skal segja ykkur -
ánægjusvipurinn á andlitum drengjanna
var ígildi tíu tinkoppa sem safna ryki á skenk mínum í Edinborg.
Þegar við vorum í Kína, var faðir minn
alltaf ljóðrænn varðandi litlu heimkynni sín í dalnum.
En, fæddur í austurlöndum sjálfur,
eins og bræður mínir og systir mín hér,
þjáðist ég af meðfæddri vantrú.
En er ég lít í kringum mig núna -
á beitilyngið á hæðunum -
sé ég að hann sagði satt.
Það er mjög sérstakt.
Takk fyrir að bjóða okkur velkomin heim.
Og þakka ykkur
fyrir að minna mig á að ég er, og mun alltaf verða,
Skoti.
Hr Provost.
Áður en þú leyfir Eric að fara...
Er ekki rétt að enn á eftir að hlaupa aðalhlaup mótsins?
200 yarda opna meistarakeppnin.
Það er síðasta grein þessa móts samkvæmt venju.
Heldurðu ekki, ef við finnum honum föt,
við gætum fengið besta vængmann Skotlands til að sýna skrefin?
Hvað segirðu, Eric?
Takið ykkur stöðu!
Viðbúnir!
Sagði ég ekki, Eric? Sagði ég ekki?
Svolítið frjálslyndi gæti varla skaðað.
Sandy, ríki Guðs er ekki lýðræði.
Drottinn sækist aldrei eftir endurkosningu.
Það eru engar umræður, engar rökræður,
engin atkvæðagreiðsla um réttu leiðina.
Það er eitt rétt, eitt rangt,
einn afdráttarlaus leiðtogi.
- Þú meinar einvaldur. - Já, kærleiksríkur einvaldur.
Þar fór valfrelsið.
Þú átt enn val, Sandy.
Enginn neyðir þig til að fylgja honum.
- Veistu hvaða dagur er? - Já.
- Segðu mér þá. - Sunnudagur.
Það er ekki dagur til að leika fótbolta.
Nei.
- Vaknarðu snemma? - Mamma vekur mig kukkan sjö.
Við leikum þá. Allt í lagi?
Er í lagi að pabbi komi?
Auðvitað. Komdu með fjölskylduna.
Ég skal gefa ykkur 5 marka forskot.
Þú þarft að ná lest klukkan níu.
Það er nógur tími.
Viltu að strákurinn haldi að Guð sé gleðispillir?
Mig langar til að skála, ef mér leyfist.
Fyrir Liddell fjölskyldunni,
sem mér leyfist að telja til vina minna.
Séra JD, frú L, Ernest ungi.
Góða ferð og örugga aftur til Kína.
Verði næstu ár ánægjuleg og farsæl.
Fyrir þau sem verða eftir, megi Guð varðveita þau,
veita þeim innblástur
og leiða þau til vegsemdar.
Takk. Þetta var vingjarnlegt.
Ég treysti að þú sjáir um að þau hagi sér vel.
Það geri ég, frú L. Ef þau brjóta af sér, skrifa ég smáatriðin á póstkort.
Þú getur lesið það áður en þú getur sagt Marco Polo.
Þetta verður þér dýrt í frímerkjum.
Ég hugsa vel um fjárfestinguna.
Ég mun stjórna ykkur með harðri hendi.
Við þurfum að vara okkur.
Þú ert lánsamur ungur maður, Eric.
Þú býrð yfir mörgum hæfileikum.
Og það er heilög skylda þín að nota þá vel.
Rétt. Hlauptu eins og við vitum að þú getur, af krafti.
Trúboðið hagnast á velgengni þinni.
Við þurfum kraftalegan kristinn mann.
Til að ná athygli fólks.
Hversu góður ertu, Eric?
Sandy segir hann verði í skoska liðinu fyrir mánaðamót.
Eftir það... eru engin takmörk.
Sem þýðir hvað?
Ólympíuleikar kannski?
Eric, þú getur lofað drottinn með því að flysja kartöflu
ef þú flysjar hana fullkomlega.
Engar málamiðlanir. Það er tungumál djöfulsins.
Hlauptu í Guðs nafni
og láttu heiminn standa agndofa.
ÍÞRÓTTAFUNDUR
EVANGELÍSKT TRÚBOD Á EFTIR ERIC LIDDELL TALAR
SKOTLAND - ÍRLAND
HINN FRÆGI ERIC LIDDELL FRÁ EDINBORGARHÁSKÓLA
TALAR KLUKKAN 6 Í KVÖLD
Þið komuð að sjá kapphlaup í dag.
Að sjá einhvern vinna.
Það var víst ég.
Ég vil þið gerið meira en horfa á kapphlaup.
Ég vil að þið takið þátt í því.
Ég vil bera trúna saman við keppni í hlaupi.
Það er erfitt.
Það þarfnast einbeitingar viljans.
Krafts sálarinnar.
Þið finnið til gleði
þegar vinningshafi slítur bandið,
sérstaklega ef þið hafið veðjað á hann.
En hve lengi endist það?
Þið farið heim. Maturinn er brenndur.
Kannski hafið þið ekki vinnu.
Hver er ég þá að segja trúið,
trúið, frammi fyrir raunveruleika heimsins?
Mig langar að gefa ykkur eitthvað varanlegra
en get aðeins vísað leiðina.
Ég á enga uppskrift að því að vinna hlaup.
Hver hleypur á sinn hátt
Og hvaðan kemur krafturinn til að halda hlaupið út til enda?
Að innan.
Jesús sagði,
"Sjáið, Guðs ríki er innra með ykkur."
"Ef þið leitið mín af öllu hjarta,
munuð þið sannarlega finna mig."
Ef þið helgið ykkur
kærleik Krists,
þá getið þið hlaupið beint.
Takk. Takk fyrir að koma.
Það er verkur.
Bjargarleysi.
Og reiði.
Manni finnst maður niðurlægður.
Stundum segi ég sjálfum mér, "Slakaðu á, þetta er allt ímyndun."
Þá sé ég þetta augnatillit.
Það fylgir því sem er ósagt.
Finn kaldan trega í handabandi.
Þetta er faðir minn.
Gyðingur frá Litháen.
Hann er utangarðs.
- Eins útlendur og vínarpylsa. - Kosher pylsa.
Ég elska hann og dái.
Hann dýrkar þetta land.
Úr engu byggði hann það sem hann hélt
að dygði til að gera synina að Englendingum.
Bróðir minn er læknir.
Fremstur í sínu fagi.
- Hvar er hann? - Þetta er hann með krullurnar.
Hann skorti ekkert.
Og hér er ég.
Að koma mér fyrir í besta háskóla landsins.
En gamli maðurinn gleymdi einu.
Þetta England hans er kristið
og engilsaxneskt.
Einnig valdabiðsalirnir.
Og þeir sem læðast um þá, verja þá með afbrýði og illkvittni.
Það er rétt hjá þér að læra lög. Þú ert góður talsmaður.
Sjalgæfur þjóðerniskostur. Það heitir liðugt málbein.
En hvað nú? Brosa og bíta ájaxlinn?
Nei, Aubrey.
Ég ætla að skora á þá. Alla saman.
Einn af öðrum.
Og hlaupa þá af mér.
England líklegt til að vinna sprettinn.
Frá sérstökum fréttaritara.
Alger sigur Cambridge stjörnu.
Abrahams sigrar þrjú í röð.
Frá sérstökum fréttaritara.
FJÓRIR FRÁ CAMBRIDGE RÍKJANDI Á LEIKUNUM
Bravó!
Bravó, Harold!
ÍÞRÓTTASAMBAND SKOTLANDS
SKOTLAND - FRAKKLAND
4-1 Liddell!
Hvað viltu?
£25 á að Liddell vinni.
Hr Mussabini, trúi ég.
Ég heiti Keddie. John Keddie ofursti.
- Ég er... - Formaður skoska félagsins.
Ég veit og gleður mig að kynnast þér.
- Hvernig er fótleggurinn? - Í lagi.
Slæmt fall.
Gangi þér vel.
Þú ert auðvitað velkominn hér.
En við fylgjum ströngum reglum áhugamanna.
Hafðu ekki áhyggjur, ofursti.
Ég er bara að fylgjast með.
Gott. Ég vissi að þú myndir skilja.
Jæja, til bardaga!
Ég vona að þú njótir leikanna.
Leikanna? Þú ert að grínast.
Ég hef séð betur skipulögð uppþot.
Áfram, Skotland!
Herrar mínir, takið ykkur stöðu.
Viðbúnir.
Upp með þig, strákur. Upp.
Hann getur það aldrei.
Ekki trúa því.
Áfram, Eric!
Frá! Hann þarf loft!
Vel gert, Eric, sonur. Vel gert.
Verður fínn eftir smástund. Ég næ í fötin hans.
Hugsaðu vel um þennan dreng þinn, hr McGrath.
Af því ef þú missir hann, finnurðu aldrei annan slíkan.
Ekki fallegsta kvartmíla sem ég hef séð.
En vissulega sú djarfasta.
Á fætur með hann. Svona, varlega.
Haltu utan um.
Hr Mussabini.
Hr Abrahams, rétt?
Svo þú komst 300 mílna veg til að hitta mig?
Þig og Liddell.
Ég heyrði að þið væruð bestir.
Og hvað finnst þér nú?
Eric Liddell?
Ég hef aldrei séð slíkan kraft, slíka einurð hjá hlaupara.
Hann hleypur eins og villidýr.
Hann gerir mig órólegan.
Hann ætti að gera það.
Hann gerir mig skíthræddan.
Ég vil að þú hjálpir mér að keppa við hann.
Segðu mér. Eru kvæntur?
Nei. Af hverju?
Ja,
þegar sú rétta birtist,
hvað fyndist þér um að hún spyrði spurningarinnar?
Sjáðu til, hr Abrahams,
líkt og brúðguminn,
þá er það þjálfarinn sem ætti að spyrja.
Hr Mussabini,
Ég get hlaupið hratt.
Með þinni hjálp, gæti ég hlaupið hraðar.
Kannski hraðar en nokkur maður.
Ég vil Ólympíugullpeninginn.
Ég get séð hann.
Hann bíður mín.
En ég næ honum ekki einn.
Það er gamalt máltæki í bransanum.
Ekki er hægt að bæta í því sem Guð sleppti.
Láttu mér þetta eftir.
Ég horfi. Ég fylgist með. Og ef ég held ég geti hjálpað -
ef ég sé stóra peninginn hanga þarna -
ég læt ekki tímann fara til spillis.
Þegar við hittumst aftur,
verð það ég sem fer bónleiðina.
Svo þú ætlar að fylgjast með mér?
Ef þú ert nógu góður...
tek ég þig í sundur, stykki eftir stykki.
Þakka þér fyrir.
- Sagði ég ekki? Er hún ekki sæt? - Hún er stórkostleg.
Bravó!
Mér finnst þetta ganga vel.
Ég hef aldrei séð svona lagað, en ég nýt þess.
- Og þú? - Ég hef gert betri sýningar.
- Manstu eftir einhverjum? - Ekki ég!
Svo steinhjartað er þá breiskt.
- Er Abrahams vankaður? - Hann er afhöfðaður.
- Hlustar ekki á rök. - Hann er ástfanginn!
Hann var bara að sjá hana. Ég hef dýrkað hana lengi.
- Hvar er hann? - Farinn að bjóða henni út að borða.
- Virkilega! - Í hléinu?!
- Takk. Mitt, ekki satt? - A, Harold.
Gott.
Jæja?
- Jæja hvað? - Talaðirðu við hana?
Já.
- Kemur hún? - Já.
- Í mat? - Já.
Bróðir hennar er alltaf að tala um mig!
Monty, fáðu mitt glas. Ég hef á tilfinningunni að þú þurfir það.
Fyrirgefðu, Monty.
Já, takk fyrir herra.
Að sjálfsögðu herra.
Góða kvöldið, ungfrú Gordon!
Vel heppnað, heyri ég.
Hver var þessi náungi þarna?
Tónlistargagnrýnandi Star.
- Leiðinlegur karl. - Ja, hann naut þess sýnilega.
Ég væri ekki svo viss.
Þeir segja það alltaf. Svo setja þeir eitrið á prent.
- Ekki sem best í kvöld, fannst mér. - Þú varst stórkostleg!
Þakka þér.
Ein litlu yngismeyjanna varð ólétt eftir gondólaræðara.
Við urðum að setja varaleikarann inná. Tríóið...
- Sama og venjulega, ungfrú Gordon? - Takk fyrir, Toffy.
Og þú, herra.
Takk fyrir.
Þetta er hr Abrahams. Hann er mjög frægur hlaupari.
Hann reynir drykkinn þinn í fyrsta skipti.
- Vonandi nýturðu hans. - Það er ég viss um.
Jæja, prófaðu!
Þetta er leyniuppskrift Toffys,
nokkurs konar kokteill hússins,
svo það er eins gott þú njótir hans.
- Framúrskarandi. - Þarna sérðu, Toffy!
Þú hefur eignast vin fyrir lífstíð.
Uppáhaldið mitt, takk.
- Fyrir tvo. - Með ánægju.
Hvað pantaði ég?
Óvænt.
- Skál. - Skál.
Jæja... hinn mikli Harold Abrahams.
Bróðir minn verður óður af afbrýði.
Minn líka.
Þú lítir ekki út fyrir að vera vægðarlaus.
Ætti ég að gera það?
Það segir bróðir minn. Þess vegna vinnir þú alltaf.
- Af hverju að hlaupa? - Af hverju að syngja?
Það er vinnan mín.
Nei, það er kjánalegt. Ég geri það af því ég nýt þess.
Nýturðu þess að hlaupa?
Ég er frekar háður því. Það er árátta. Vopn.
- Gegn hverju? - Að vera gyðingur býst ég við.
Er þér alvara?
Þú ert ekki gyðingur,
annars myndirðu ekki spyrja.
Vitleysa!
Fólki er sama.
Allavega, það hefur ekki skaðað þig að vera gyðingur.
Ég er það sem ég kalla hálfsnauður.
Hljómar gáfulega. Hvað þýðir það?
Þeir leiða mig að vatni, en leyfa mér ekki að drekka.
Þú ert skrýtinn, hr Harold Abrahams.
Skrýtinn...
en heillandi.
Ég fellst á þetta með heillandi.
Lífið er ekki svo drungalegt, er það?
Ekki í kvöld.
Þú ert svo falleg.
Eins og þú.
Le pieds de porc anglais, madame.
Svínafætur.
Guð minn góður.
LUNDÚNIR 1923
Lestin á brautarpalli tvö
er Skotinn fljúgandi frá Aberdeen.
7.30, hr Liddell! 7.30 á slaginu.
Gerðu svo vel herra. Te og ristað brauð.
Frábært.
- Svafstu vel? - Eins og steinn.
Hlýtur að hafa hreina samvisku.
Fjarri því.
- Erum við komnir? - Já, herra. King's Cross.
Ó, og þarna er blaðið, með mynd af þér.
Búist við miklu, að öllu að dæma.
Er það svo?
- Gerðu svo vel. - Kærar þakkir, herra.
Ekkert liggur á. Þú hefur klukkutíma.
- Og gangi þér vel í dag. - Þakka þér.
Vaknaðu. King's Cross.
ABRAHAMS SEGIR "ÉG ER TILBÚINN"
Já, hr Abrahams. Skotinn líka.
Hr Abrahams?
Hr Liddell.
Ég vil óska þér góðs gengis.
Takk. Og megi sá besti vinna.
Takið ykkur stöðu.
Viðbúnir.
Furðulegt.
Harold.
Þetta er fáránlegt.
Þú tapaðir hlaupi, ekki ættingja. Enginn dó.
Í guðann bænum, hættu þessu Harold. Þú hagar þér eins og barn.
- Ég tapaði. - Ég veit!
Ég var þarna, manstu? Að horfa.
Þetta var stórkostlegt.
Þú varst stórkostlegur.
Hann var stórkostlegri, ekki annað.
Þegar til kom, vann sá besti.
Ég varð að horfa eftir honum.
Það er grundvallaratriði. Maður horfir ekki.
Hann var á undan. Það er ekkert sem þú gast gert. Hann vann réttilega.
Þá er því lokið, Abrahams.
Ef þú kannt ekki að tapa, er það best.
Ég hleyp ekki til að tapa!
Ég hleyp til að vinna.
Ef ég get ekki unnið, hleyp ég ekki.
Ef þú hleypur ekki, geturðu ekki unnið.
Hringu þegar þú ert rólegur.
Sybil...
Ekki fara.
Ég veit bara ekki hvað ég á að gera.
Reyndu að fullorðnast.
Harold.
Þú ert frábær maður.
Þú hljópst eins og guð.
Ég var stolt af þér. Ekki verða mér til skammar.
Það er ekki tapið, Syb.
Eric Liddell er góður maður og hlaupari.
Það er ég!
Eftir alla þessa vinnu,
að hverju á ég að stefna núna?
Að vinna hann næst.
Sybil, ég get ekki hlaupið hraðar.
Hr Abrahams!
Ég get fundið þér tvo yarda í viðbót.
Charlie Paddock.
Byssubrenndur Kaliforníu. Fljótasti maður í heimi.
Sigurvegari, 100 metrar, Ólympíuleikum,
- 1920, Antwerpen. Tími? - 10.3.
Jackson Scholz,
Þrumufleygur New York.
Í úrslitum á Ólympíuleikunum 1920.
Tapaði við að líta til hægri.
Sko, hér er markið. Sérðu?
Paddock, stekkur framúr við bandið?
Þetta tillit kostaði Scholz hlaupið.
- Besti tími Scholz? - 10.3... 4.
Eric Liddell. Ja, þú veist allt um hann.
Horfðu á þá.
Hugsaðu þá. Andaðu þá.
Ég vil að andlit þeirra glotti í hvert skipti sem þú lokar augnum.
Skotinn fljúgandi fyrst. Það var helvíti vont.
Hvað, Eric Liddell?
Ja, hann er ekki vandamál.
Hann er góður hlaupari en hann þarf að hlaupa lengra.
- Enginn 100 metra maður. - Blekkti mig!
Já, hann er fljótur.
En fer ekki hraðar, ekki í sprettinum. Hann er hugrakkur.
Hann hefur stórt hjarta. Grefur djúpt.
Maður hleypur spretthlaup á taugunum.
- Sérhannað fyrir taugaveiklaða. - Þakka þér fyrir.
Ég meina það. Þú getur aukið kjarkinn, en þú getur brýnt taugar.
Paddock, Scholz og Eric Liddell.
Komdu aðeins, hr Abrahams.
Veist af hverju þú tapaðir um daginn?
Því þú tekur of stór skref.
Bara nokkrar tommur. Jæja...
Þessir smápeningar eru skrefin í 100 metrunum þínum.
Áttu tvo smápeninga í viðbót, hr Abrahams?
Jæja, kannski geturðu fundið þá.
Eins og ég sagði,
of stór skref.
Dauði spretthlaupara.
Högg í andlitið í hverju skrefi.
Tefur þig.
Svona.
Svona...
og svona!
Nú...
ímyndaðu þér að þú hlaupir á heitum steinum.
Ef þú stoppar of lengi á jörðinni, brenna fæturnir.
Upp, upp, upp. Létt, létt, létt! Létt eins og fjöður.
Tilbúinn!
Nei! Ekki höfuðið aftur!
Fáðu það jafnt! Gerðu það aftur.
Það var lagið!
Hraðar, áfram!
Framúr bílnum! Áfram!
Áfram! Áfram!
Áfram nú! Haltu áfram!
Takt, hr Abrahams, takt!
Æfa, æfa, æfa. Það eina sem ég heyri er æfa.
Trúir þú á það sem við erum að gera hérna?
Jennie, fyrirgefðu.
Ég biðst afsökunnar.
- Gott og gilt, Eric. - Ég sagði mér þætti það leitt.
Sagðir mér. Það er ekki ég sem þú hefur móðgað.
Hafðu ekki áhyggjur!
Drottni er ekki minnkun í því að ég missi af strætó.
Þú misstir af strætó. Af hverju?
Hugur þinn er ekki lengur hjá okkur.
Hann er fullur af hlaupum og starti og hraða.
Þú hefur ekki tóm til að standa kyrr.
Jennie!
Ekki ergja þig.
Ég ergi mig, Eric.
Ég óttast um þig.
Ég óttast hvað þetta getur allt gert þér.
Hr Liddell. Myndirðu vilja skrifa nafnið þitt?
Auðvitað.
Viltu velja þér penna?
- Gerðu svo vel. - Takk.
Förum í göngutúr. Ég þarf að segja svolítið.
Hún er stórkostleg sjón, ekki satt?
Edinborg. Leitt að yfirgefa hana.
Ég hef ákveðið.
Ég fer aftur til Kína.
Trúboðsþjónustan hefur samþykkt mig.
Ó, ég er svo ánægð!
En fyrst þarf ég að hlaupa mikið.
Jennie...
Þú verður að skilja.
Guð skapaði mig í ákveðnum tilgangi.
Fyrir Kína.
En hann gerði mig líka fljótan.
Og þegar ég hleyp... finn ég ánægju hans.
Að hætta væri að fyrirlíta hann.
Þú hafðir rétt fyrir þér.
Það er ekki bara gaman.
Að vinna er að heiðra hann.
Jennie...
Ég þarf að klára gráðuna mína.
Öll sú vinna.
Og svo er það París.
Ólympíuleikarnir.
Ég næ bara ekki að gera allt.
Ég er að biðja þig að sjá um trúboðið sjálf
þangað til.
Viltu gera það fyrir mig, Jennie?
Andy, ég hef glatað honum.
Ég næ ekki til hans.
Þú gerir það, gamla. Þú gerir það.
Hann segist þurfa að hreinsa hugann af mér.
Hann getur ekki elskað mig og sagt það.
Syb.
Hann telur heiminn vera á móti sér.
Nú hefur hann færi á að sanna sig.
Hann sér ekkert þar fyrir utan, ekki einu sinni þig.
Ég veit það er erfitt, en þú verður bara að reyna að skilja.
- Því skyldi ég gera það? - Af því þú vilt hann, er það ekki?
Hvað með þig?
Og Stallard og Aubrey?
Þið eruð enn eins. Þið eigið líka möguleika.
Til að vera fljótirjá, en ekki allra fljótastir.
Fljótasti maður nokkurn tíma.
Faðir minn lærir þetta aldrei.
Það er ódauðleiki.
Ímyndaðu þér bara hvað það þýðir fyrir Harold.
Fyrir mér er það allt skemmtun. Ég get án þessa verið.
"Engar áhyggjur" og allt það.
En fyrir Harold er þetta lífsspursmál.
- Svo ég get bara beðið? - Hræddur um það.
Og beðið þess stíft að hann vinni!
Og ef hann gerir það ekki?
Hafðu ekki áhyggjur, gamla mín.
Ég hef aldrei séð mann eins ástfanginn og Harold.
Ég er bara svolítið öfundsjúkur.
Ó, Andy.
- Sólhlífin, ungfrú Gordon. - Takk, Mildred.
Gangi þér vel í kvöld.
Hann er bölvað fífl!
Ég hélt alltaf að Írar væru heppnastir!
- John, Savoy leikhúsið. - Já, herra.
Fyrirtak.
Mildred, viltu ná í takkaskóna?
Tilbúinn, herra minn!
Jæja, Coote, ég vil vita ef dropi fer til spillis.
Snerta en ekki sulla.
Lífið líður hratt, Abrahams.
Lífið líður hratt.
En þessi gamli háskóli okkar, hann veitir óvenjugóða huggun.
Takmarkalausa, herra.
Ég trúi þá að þú yrðir ákaflega leiður að uppötva
að nokkur hegðun eða gerð af þinni hálfu ylli honum skaða?
Að sjálfsögðu, herra. Ákaflega.
Gott. Ég var viss um það.
Við hér í Cambridge höfum alltaf verið stoltir af íþróttaafrekum okkar.
Við höfum alltaf trúað að leikar okkar væru ómissandi
liður í að ljúka menntun Englendings.
Þeir skapa karakter.
Þeir ala á hugrekki, heiðarleika og leiðtogahæfileikum.
En mest af öllu, óvinnandi anda tryggðar,
félagsanda og gagnkvæmrar ábyrgðar.
- Ert þú sammála? - Já, herra. Það er ég.
Ég er hræddur um að það sé vaxandi grunur í hjarta þessa háskóla -
og ég segi þetta án þess
að fordæma afrek þín, sem við gleðjumst allir yfir -
að í ákafa þínum eftir árangri
hafir þú misst sjónar af sumum þessara hugsjóna.
Má ég spyrja hvernig þessi ótryggð, þessi svik, birtast?
- Ó, varla svik! - Orðið skaði var nefnt.
Sagt er að þú notir einkaþjálfara.
Hr Mussabini, já.
- Er hann ítalskur? - Af ítölsku bergi brotinn, já.
- Ég skil. - En ekki alítalskur.
- Mér léttir að heyra það. - Hann er hálfarabískur!
Ber að skilja að þú ráðir þennan hr Mussambini á faglegum grunni?
Sam Mussabini er besti, fremsti,
skýrasti íþróttaþjálfari landsins.
Mér er heiður að vera verður athygli hans.
Engu að síður, hann er atvinnumaður.
Hvað annað? Hann er sá besti.
A, en hér er ég hræddur um að leiðir okkar skilji.
Sjáðu til, þessi háskóli trúir að aðferð áhugamannsins
sé sú eina sem veiti viðunandi árangur.
Ég er áhugamaður.
Atvinnumaður þjálfar þig.
Þú hefur tekið upp fagleg viðhorf.
Undanfarið ár, hefur þú einbeitt þér að þróun tækni þinnar
í hugsunarlausri leit eftir persónulegri frægð.
Ekki stefna til þess fallin að hlúa sérstaklega að liðsandanum.
Ég er Cambridgemaður fyrst og fremst.
Ég er Englendingur fyrst og fremst.
Það sem ég hef afrekað, það sem ég ætla að afreka, er fyrir fjölskyldu mína,
háskóla minn og land mitt.
Og ég hafna beisklega dylgjum þínum um annað.
Markmið þitt er að sigra hvað sem það kosta.
Ekki hvað sem það kostar. En ég vil sigra innan reglnanna.
Viltu frekar að ég leiki heiðursmann og tapi?
En að leika atvinnumann, já.
Kæri drengur, nálgun þín hefur verið aðeins of almúgaleg.
Þú tilheyrir heldra fólki
og þess er vænst að þú hagir þér sem slíkur.
Þakka þér, herra,
fyrir gestrisnina.
Kvöldið hefur verið mjög fræðandi.
Gott kvöld, herra.
Þið vitið, herrar mínir,
þið þráið sigur, alveg eins og ég.
En fenginn með fyrirhafnarleysi guðanna.
Gildi ykkar eru úrelt gildi nemenda einkaskólanna.
Þið blekkið enga nema sjálfa ykkur.
Ég trúi á leitina að yfirburðum...
og ég mun bera framtíðina með mér.
Jæja, þarna fer semítinn þinn, Hugh.
Annars konar guð.
Annar fjallstindur.
Harold! Harold! Við erum inni.
Við allir! Þú, Henry, Andy og ég, allir inni!
Þú 100 og 200, Andy 400 og grindahlaup,
Henry mílan, og ég hindrunarhlaup.
París, hér komum við!
Eric Liddell er valinn líka.
Keppinautar undir sama fána.
Færi á að jafna leika.
Ég get ekki beðið.
Velkominn til Dover, Birkenhead lávarður.
Birkenhead lávarður, eru Kanarnir svo vel þjálfaðir
að þeir sigri drengina okkar?
Það er rétt að Ameríkanarnir hafa undirbúið sig af alvöru,
kannski of mikilli alvöru, til að sigra.
En við teljum, að á okkar óheflaða hátt, séum við þeirrajafningjar.
Telurðu að breska liðið eigi möguleika
gegn þeim miklu amerísku íþróttamönnum Charlie Paddock og Jackson Scholz?
Þið Ameríkanar eigið nokkra menn á heimsmælikvarða,
en þessi keppni er í Evrópu, ekki þunnu loftslagi Bandaríkjanna.
Skilyrðin í París hljóta að vera grófari,
bardagameiri og sannarlega kurteislegri.
Eru Kanarnir svo vel þjálfaðir
að þeir þurrki gólfið með drengjunum okkar?
Abrahams, Liddell og Lindsay...
Við höfum menn sem láta þá vinna fyrir launum sínum.
Eric!
Sandy! Þú hefur ekki komið alla leið frá Skotlandi til að kveðja mig?
Ég er að kveðja sjálfan mig.
Komdu, eða við missum af bátnum.
Hr Liddell! Heldurðu að þú eigir möguleika á móti Abrahams?
Ég geri mitt besta. Geri ekki minna.
Hr Liddell, herra!
Hvað með undanrásirnar á sunnudag?
- Hvað sagðirðu? - Á sunnudaginn!
Heldurðu að þú vinnir Ameríkanana?
Þarna er hr Abrahams!
- Hr Abrahams! - Ég hef ekki tíma...
Halló, Jeremy.
- Gilbert og Sullivan munu vinna. - Þakka þér fyrir.
- Harold! - Sybil.
- Ég kom til að óska góðs gengis. - Gleður mig.
Ég skil. Ég vildi að þú vissir það.
Ég verð hér þegar þú kemur aftur.
Fljótur, hr Abrahams. Hann er að sigla!
Verð að fara. Sé þig eftir þrjár vikur.
Bæ, bæ.
Varlega, herra. Við viljum að þú komist í heilu lagi.
- Hvenær vissir þú það? - Lastu ekki blöðin í morgun?
Undanrásir fyrir 100 metrana eru á sunnudag,
undanúrslit og úrslit tveim dögum seinna.
Þetta er bara undanrás.
Skiptir það svo miklu máli?
Já.
Já, það gerir það.
Og þó að freistingin sé sterk
að spranga um í nýfengnum flíkunum um stræti Parísar -
ef þau eru ekki nóg freisting sjálf -
má ég biðja ykkur fyrir hönd Ólympíunefndarinnar
að spara ykkar skraddaralegan glæsileik
þangað til a.m.k. Eftir opnunarhátíðina.
Mætti ég minna ykkur á,
að þið eruð fáir útvaldir.
Þið eruð án efa
öflugasta íþróttalið sem nokkurn tíma hefur farið héðan.
Þið munuð mæta heimsins bestu -
brúnum og gulum, hvítum og svörtum,
ungum og áköfum eins og þið sjálfir,
fráa á fæti og sterka,
frá hverri siðmenntaðri þjóð á yfirborði jarðar.
Ég efast ekki um
að þið munið standa ykkur með sæmd... með sóma.
Gangi ykkur öllum vel.
Hugur þinn er ekki hjá okkur lengur.
Hann er fullur af hlaupum og starti og hraða.
Þú hefur ekki tóm til að standa kyrr.
Jennie, Jennie! Ekki ergja þig.
Ég ergi mig, Eric. Ég er hrædd um þig.
Ég er hrædd um hvað allt þetta gæti gert þér.
- Veistu hvaða dagur er? - Já. Sunnudagur.
Það er ekki dagur til að leika fótbolta, er það?
Þetta er erfitt skref sem þú ert að taka, Liddell.
Allt Bretland fylgist með þér.
Ég er ekki viss um að þau muni skilja.
Ég er ekki viss um að ég skilji.
Ég er ekki viss um að ég geri það heldur.
Síðustu þrjú ár hef ég helgað mig hlaupinu,
bara til að vera á þessu skipi.
Ég hætti í ruðningi.
Þetta hefur komið niður á vinnunni.
Og ég hef sært djúpt einhvern sem er mér mjög kær.
Af því ég sagði sjálfum mér
ef ég vinn, vinn ég fyrir Guð.
Og nú sit ég hér, og eyðilegg þetta allt.
En ég verð.
Að hlaupa væri á móti Guðs lögum.
Ég gerði mistök.
Drengur minn - eins og leikar standa, skaltu ekki hlaupa.
En haltu þessu fyrir þig um tíma, Liddell.
Láttu mér allt eftir.
Ekki segja neitt. Bíddu þar til við komum til Parísar.
Ég skal eiga orð við Frakkana.
Ég er ekki án áhrifa
og við börðumst saman í stríðinu.
Þeir skulda okkur eitthvað.
Ég skil ekki.
Þeir eru ekki miklir prinsippmenn, froskarnir.
En, í ljósi afstöðu eins og þinnar,
er aldrei að vita.
Ég gæti náð sambandi.
Mér gæti tekist að telja þeim hughvarf.
Frakkar, herra?
Hvað geta þeir gert?
Breytt hvelvítis undanrásinni, auðvitað.
Vertu sæll.
Vertu sæll, herra.
Bara þú sæir, mamma, þennan góða anda nú er við höfum yfirgefið England.
Harold á píanóinu með Gilbert og Sullivan.
Við hlæjum allir og hvílumst, tölum um allt annað en hlaup.
Við erum hér fyrir Bretland og vitum það.
Ég er hér fyrir þig, mamma.
Þig og pabba. Vonandi verðið þið stolt.
Það er enginn meðal okkar
sem ekki vildi þjást vegna alls sem við fórum frá.
"Ameríkumeistarar koma til Frakklands."
Þarna er Paddock.
Charles Paddock.
- Þarna er Fitch. - Guð minn!
Og þarna er Scholz.
Já, þetta er sannarlega Scholz.
Meira mín stærð. Nýtir hana samt vel.
10.4.
Stór biti það, Harold.
Krefst bardaga!
Charles H Paddock
og Jackson Scholz.
Fljótustu menn í heimi.
Áfram!
Svona, þetta er lagið!
Einn, tveir! Einn, tveir! Einn, tveir!
Áfram nú!
Meira af þessu, áfram!
Hey, Scholzy!
- Gangi þér vel, Andy. - Gangi þér vel, Harry.
Monty.
Yðar konunglega hátign, má ég kynna
Hr Tom Watson, fulltrúa Nýja Sjálands.
Komdu sæll. Þú hefur komið langan veg.
Frá Oxford. Þeir skrifuðu mér.
Sögðu að ég gæti tekið þátt fyrst ég væri hér.
- Hagsýnt. En geturðu hlaupið? - Ég ætla að reyna.
- Það er rétti andinn. Gangi þér vel. - Takk, herra.
Konungleg blessun, ekkert minna.
- Náunginn er ómetanlegur. - Heyr, heyr! Henri V og allt það.
Samskiptareglur, Monty.
Hann er hér til að sýna okkur hvað má gera - og mikilvægara, hvað má ekki.
Jackson Scholz. Komdu sæll.
Ég er Eric Liddell.
Jæja, við höfum heyrt margt um þig.
Afsakaðu.
Ég hélt að þú værir ekki hér.
Ég er hræddur um að ég sé hér.
Fínt. Hollt fyrir þig.
Dreifir huganum svolítið.
Prinsinn af Wales langar að hitta þig.
Nei.
Nei. Nei, herra.
Það væri ekki rétt.
Liddell... hann er verðandi konungur.
Ætlarðu að neita að heilsa honum?
Nær hroki þinn svo langt?
Hroki minn, herra, nær eins langt og samviska mín krefst.
Fínt.
Ég vona þá að hún sé nógu vitur til að gefa þér rúm til kænskubragða.
Allt í lagi, herra.
Fyrirtak. Ég fylgi þér til hans.
Yðar konunglega hátign, má ég kynna hr Eric Liddell?
Gleður mig, Liddell. Gleður mig.
Ég sá þig leika fyrir Skotland. Íþyngdi mér mikið.
Hljópst inn nokkur mörk.
Ég gerði það víst, herra, já.
Gott að hafa þig loks sömu megin.
Gott framlag hjá Lindsay, ekki satt?
- Hann stóð sig vel. - Fordæmi fyrir okkur alla.
Má ég kynna hans hátign hertogann af Sutherland,
forseta Ólympíusambandsins?
- Komdu sæll. - Og formanninn, Cadogan lávarð.
Fáðu þér sæti.
Láttu fara vel um þig.
Vindil?
Ó, nei, auðvitað. Þú reykir ekki, né drekkur.
Slík er staðfesta þessa unga manns, herrar mínir.
Birkenhead hefur sagt okkur frá afstöðu þinni
gagnvart þáttöku þinni í 100 metra undanrásunum, Liddell.
Eða væri þátttökuleysi nær lagi?
Það væri það, herra, já.
Okkur var ráðlagt hvernig ræða skyldi við Frakkana.
Nokkuð sem við getum ekki leyft, að fara bónför til froskanna.
Einfaldlega ekki möguleiki.
Snýst um þjóðarstolt. Sem Breti er ég viss um að þú skiljir.
Ég verð að segja, mér fannst það óhentug tillaga.
Af hverju sagðirðu það ekki?
Íþróttamenn meta lágmarksáreynslu.
Ég var nógu örvæntingarfullur til að reyna allt.
Jæja, með allt þetta í huga,
ákváðum við að bjóða þér hingað til skrafs
til að gá hvort við gætum hjálpað lausn málsins.
Það er aðeins ein leið til að leysa það.
Að þessi maður ákveði að hlaupa.
Það er augljóst, Cadogan.
Við verðum að kanna leiðir til að hjálpa þessum manni að ákveða það.
Það er engin leið, herra.
Ég hleyp ekki á hvíldardeginum og það er endanlegt.
Ég hugðist staðfesta það við Birkenhead í kvöld,
áður en þú kallaðir mig til þessarar yfirheyrslu.
Vertu ekki ósvífinn.
Ósvífnin liggur hjá þeim sem vilja fá mann til að neita trú sinni.
Þvert á móti, Liddell. Við skírskotum til trúar þinnar.
Á land þitt og kóng. Tryggðar þinnar við þá.
Heyr, heyr. Í minni tíð var það kóngur fyrst, Guð á eftir.
Og stríðið sannar mál þitt beisklega.
Guð gerði lönd. Guð gerir kónga
og reglur þeirra.
Og þessar reglur segja að hvíldardagurinn sé hans.
Og ég ætla að halda því þannig.
Hr Liddell.
Þú ert barn þíns kynstofns... eins og ég.
Við deilum sameiginlegum arfi, tengslum... tryggð.
Stundum erum við beðnir að færa fórnir
í nafni þeirrar tryggðar,
og án þeirra er hollusta okkar marklaus.
Að mínu mati, fyrir þig
er þetta slíkur tími.
Herra...
Guð veit, að ég ann mínu landi.
En ég get ekki fært þá fórn.
Kom inn!
Yðar konunglega hátign... Lindsay lávarður.
Yðar hátign, Cadogan, herrar mínir.
Ég biðst afsökunar á að ryðjast svona inn.
Ég er fullkunnur klípu Erics.
Mér datt í hug að gerast svo djarfur að stinga upp á lausn.
Gerðu það.
Já.
Annar dagur, annað hlaup.
Hvað í fjandanum á það að þýða?
Það er reyndar nokkuð einfalt.
400 metrarnir. Þeir eru á fimmtudag.
Ég hef þegar fengið mín verðlaun.
Því ekki að leyfa Eric að taka mitt sæti í kvartmílunni?
Það er fyrirtakshugmynd.
Má hann breyta með svo stuttum fyrirvara?
Það er mál nefndarinnar.
Við erum nefndin.
Mér finnst það mjög góð hugmynd.
David?
Allir fylgjandi segi já.
Já.
Liddell?
- Andy, ég... - Með ánægju, gamli vinur.
Bara til að sjá þig hlaupa.
Já.
Jæja, það er ákveðið.
Óþægilegt andartak, George.
Guði sé lof fyrir Lindsay. Ég hélt að drengurinn hefði unnið.
Hann vann okkur, FE.
- Og Guði sé lof að svo er. - Ég skil ekki alveg.
Drengurinn, eins og þú kallar hann, er sannur prinsippmaður
og sannur íþróttamaður.
Hraði hans er aðeins framlenging lífsins.
Við vildum skilja sjálfið frá hlaupunum.
Fyrir land hans, já.
Ekkert er þess virði, FE.
Síst af öllu þjóðarstolt með sektarkennd.
"ÉG HLEYP EKKI Á SUNNUDEGI!"
GUD OFAR KÓNGI
SKOTI HLEYPUR FRÁ 100 METRUM
Lindsay greiðir leið Liddell.
400 metrar fyrir liðhlaupa Skota.
"Ber keim af ofstæki," segir talsmaður.
"Prinsippmaður," segir erkibiskup.
"Við ættum að vera stolt."
- Svo þetta er Ólympíuleikvangurinn. - Þetta er hann.
Þetta er eins gott og að vera þar.
Betra! Fyrst að ég er persona non grata.
Já.
Þetta er fullkomið. Þú hefur gert vel.
Við vinnum nú eða aldrei.
Er ég með allt, Sam? Allt sem þú þarft?
Já.
Allt sem við þurfum nú er sunnudagur.
KIRKJA SKOTLANDS
Textinn er úr Jesaja, kafla 40.
Sjá.
Þjóðirnar eru sem dropi í vatnsskjólu
og metnar sem ryk á vogarskálum.
Allar þjóðir eru sem ekkert fyrir honum.
Þær eru minna en ekki neitt
og hégómi í hans augum.
Hann lætur höfðingjana verða að engu.
Og gjörir drottnajarðarinnar að hégóma.
Veistu þá ekki?
Hefir þú ekki heyrt?
Drottinn er eilífur Guð
er skapað hefir endimörk jarðarinnar.
Hann þreytist ekki,
hann lýist ekki.
Unggæðingsháttur!
Elsta bragð í bransanum.
Ég veit, Sam.
Hann veitir kraft hinum þreytta,
og gnógan styrk
hinum þróttlausa.
En þeir sem vona á Drottinn
fá nýjan kraft.
Þeir fljúga upp
á vængjum sem ernir.
Þeir hlaupa
og lýjast ekki.
Þeir ganga
og þreytast ekki.
Manstu þegar við rákumst fyrst hvor á annan, gamli?
Við tókum saman leigubíl, manstu?
Þú lést mig finnast ég
aldar gamall, íþyngdur, súr...
Jafnvel æðri.
Það var misreikningur lífs míns.
Þú, Aubrey,
ert hinn heilsteypti maður.
Þú ert hugrakkur,
brjóstgóður,
vingjarnlegur.
Ásáttur maður.
Það er þitt leyndarmál.
Ásætti.
Ég er 24 og ég hef aldrei kynnst því.
Ég er alltaf að leita og veit ekki hvað ég er að elta.
Aubrey, gamli, ég er hræddur.
Við Sam höfum stritað, barist og þraukað fyrir þetta.
Daginn út og inn.
Þú hefur séð okkur - eflaust flissað að okkur.
Úti í öllum veðrum.
Brjálæðingar.
Og fyrir hvað?
Ég tapaði í 200 metrunum.
Lét Paddock gabba mig í undanúrslitum.
Nú, eftir klukkutíma, verð ég aftur þarna úti.
Ég mun líta upp og horfa eftir brautinni,
fjögur fet á breidd með tíu sekúndur til að réttlæta tilveru mína.
En get ég það?
Ég hef kynnst óttanum við að tapa.
Nú er ég næstum of hræddur til að vinna.
Kæri hr Abrahams.
Þú verður að afsaka að ég kem ekki til að horfa á þig hlaupa,
þó mig langi mikið til þess.
Hinsvegar trúi ég og vona að þú vinnir
100 metrana.
Vertu ákveðinn í að gera þitt besta.
Og gleymdu ekki,
höfuðið niður í fyrsta skrefi,
Hitaðu vel upp
og láttu svo byssuna hleypa þér.
Ég myndi nota gömlu, fjöðruðu sex-gadda skóna.
Gangi þér vel.
Þinn einlægur, Sam Mussabini.
PS. Þáðu verdargripinn.
Faðir minn gamli sór við hann.
Ekki leiður, Eric, að þú ert ekki þarna með þeim?
Jú.
Engar efasemdir samt.
Má ég kynna hr Bowman frá Bandaríkjunum?
Hr Bowman.
Hr Murchison.
Hr Watson frá Nýja Sjálandi sem þú þekkir.
- Já, hr Watson. Hvernig líður? - Vel.
Gott.
- Hr Paddock. - A, hr Paddock.
Kvöldverður fyrir allt liðið í klúbbnum í Lundúnum.
Ef þú vinnur, borga ég, Abrahams vinnur, þú borgar.
Það er samþykkt, herra.
Samþykkt.
- Gangi þér vel. - Sömuleiðis, herra.
Hr Scholz.
Og þetta er Harold okkar Abrahams.
- Gangi þér vel, Abrahams. - Takk, herra.
Gerðu þitt besta. Það er allt sem við getum búist við.
- Gangi þér vel, Abrahams. - Takk, herra.
Áfram, Charlie!
Charlie, Charlie!
Höfuð niður.
Varlega í fyrsta skrefinu.
Losa orkuna.
Harold!
Sonur minn.
Harold!
Láttu hann vera. Greyið er úrvinda.
- En hann vann! - Einmitt.
Einn daginn, Monty, munt þú sjálfur vinna.
Og það er erfitt að kyngja því.
Kom inn.
Frú Abrahams hringdi, ungfrú.
Daily Express. Þeir hringdu frá París.
Hr Harold. Hann vann!
Hún bað mig segja þér að hann vann!
Þakka þér kærlega fyrir, Bill.
Ó, 15 mínútur til sýningar, ungfrú.
Honum tókst það, herra.
Þakka þér, Matthews.
"Abrahams sigursæll."
"Caius College íþróttamaður vinnur sprett á leikunum."
Eins og ég bjóst við.
Þú hefur alltaf séð þig sem vægðarlausan mann. Harðan.
Svolítinn einfara, eins og ég.
En í raun, ertu linur eins og tuska.
Ó, þér er ekki sama.
Ekki sama um hluti sem skipta máli.
Ef svo væri ekki hefði ég ekki komið nálægt þér.
Veistu fyrir hvern þú vannst í dag?
Okkur!
Þig og Sam Mussabini.
Ég hef beðið í helvítis 30 ár.
Harold!
Þetta skiptir öllu máli fyrir mig.
Og ef það eina sem heimurinn vill
er að fara heim í rúmið, þá getur hann farið til helvítis!
Af því að við áttum daginn í dag,
þú og ég,
og við höldum honum.
Svo nú ertu laus við það...
farðu heim til stúlkunnar og byrjaðu að lifa.
Rétt?
Fyrir Sam Mussabini.
Besta þjálfara í heimi.
Segðu honum. Fáum meira.
Svona, Sam. Við förum heim.
Úrslit í 400 metrum.
Gangi þér vel. Við sjáumst ekki fyrr en eftir hlaupið.
Hvað með þennan Liddell? Er hann vandamál?
Ekkert vandamál. Hann er spretthlaupari.
Hann er búinn að hlaupa tvisvar í dag. Hann deyr.
Haldið jöfnum hraða, strákar, og bíðið.
Eftir 300 metra, byrjar hann að stífna.
Þið dragið hann inn.
Gangi þér vel, Taylor.
- Passaðu þig á Liddell. - Það er ekkert vandamál.
Hann þarf að sanna eitthvað.
Nokkuð sem þjálfarinn skilur aldrei.
Afsakið.
Jennie!
USA! USA! USA!
Í gömlu bókinni segir, "Þann sem kannast við mig,
mun ég kannast við."
"Gangi þér vel. Jackson Scholz."
En hvaðan kemur krafturinn
til að halda hlaupið út?
Að innan.
Áfram, Liddell!
Jennie,
Guð skapaði mig í ákveðnum tilgangi.
En hann gerði mig líka fljótan.
Og þegar ég hleyp,
finn ég ánægju hans.
DRENGIRNIR ERU KOMNIR HEIM
Jæja, Andy. Honum tókst það.
Hvað segirðu, gamli?
Hann hljóp þá af sér.
HAROLD KVÆNTIST SYBIL,
VARD ÖLDUNGUR BRESKA ÍÞRÓTTASAMBANDSINS,
OG DÓ Í JANÚAR, 1978.
ERIC LIDDELL, TRÚBODI,
DÓ Í KÍNA Í LOK SÍDARI HEIMSSTYRJALDAR
ALLT SKOTLAND SYRGDI
Visiontext texti: Hlín Magnúsdóttir
ICELANDIC